Ήταν Αύγουστος του 1944 ένα πρωινό όπως όλα τα άλλα, μέχρι που άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες του χωριού. Ποιός να περίμενε τι θα επακολουθούσε και ήρθε το χειρότερο, τάγματα Γερμανών έφταναν στο χωριό με έναν και μόνο σκοπό “να σκορπίσουν τον θάνατο” ξεκίνησαν με μανία να καίνε και να σκοτώνουν όποιον έβρισκαν μπροστά τους, όσοι γλύτωσαν έτρεξαν στα ρέματα και στο απέναντι βουνό κοιτώντας πίσω τους με φόβο αυτή την βαρβαρότητα..
80 χρόνια μετά το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ως ελάχιστο απέναντι σε αυτούς που χάθηκαν είναι να τους τιμήσουμε.
